O kongresie
Podczas II Beskidzkiego Kongresu Kultury rozważać będziemy pojęcie tożsamości oraz próbować odpowiedzieć – w mieście leżącym na styku Śląska i Małopolski – na pytanie, czym jest tożsamość i jakie ma znaczenie dla twórców i artystów, dyrektorów instytucji kultury, przedstawicieli świata nauki, samorządowców, lokalnych przedsiębiorców oraz odbiorców kultury.
W swoich rozważaniach będziemy podkreślać, że program Polskich Stolic Kultury ma w swoim złożeniu budować kulturę otwartą, inkluzywną i zakorzenioną w lokalności, tak aby stała się ona symbolem jakości i autentyczności oraz inspiracją dla miast, chcących opierać swój rozwój na kreatywności, wrażliwości oraz potencjale środowisk twórczych. Ideą tej inicjatywy jest integracja mieszkańców, wzmacnianie ich dumy, identyfikacja z miejscem zamieszkania, a także podnoszenie rangi kultury jako czynnika rozwoju społecznego i gospodarczego. Takie podejście powoduje, że punktem wyjścia dla tworzenia oferty miast, które uzyskały tytuł lub będą się o niego starały, jest tożsamość miejsca, mieszkańców, instytucji publicznych, organizacji pozarządowych i branżowych itd.
Tożsamość będzie w naszej dyskusji definiowana poprzez trzy postawy lub mechanizmy wpływające na jej kształtowanie – prawdę, odwagę i wyparcie. Nasze rozważania będą się odnosiły nie tylko do miejsc, ale również twórców i odbiorców. Zastanowimy się czym dla nas jest tożsamość? Czy jest wywiedziona z przeszłości, czy może jest przedmiotem aktualnego indywidualnego wyboru? Czy można ją nadać? Czy jest dziedziczona czy kreowana? Czy można nią zarządzać? Czy może się zmieniać? Gdzie są jej granice? Kto o tym decyduje? Te pytania są punktem wyjścia do kolejnych dotyczących zarówno całych regionów jak i poszczególnych miast, ich dzielnic i osiedli, a także obszarów wiejskich. Dotyczą mieszkańców, instytucji, organizacji, artystów, animatorów, pracowników instytucji kultury, jednostek naukowych i edukacyjnych, urzędników, przedsiębiorców. Dlatego o nich rozmawiamy. W naszych rozważaniach opieramy się na przeświadczeniu, że tożsamość miasta lub instytucji publicznej jest sposobem rozumienia i przedstawiania siebie przez wspólnotę, kształtowanym przez stosunek do prawdy o własnej historii i teraźniejszości, odwagę do podejmowania wynikających z niej działań oraz stopień wyparcia faktów, które są postrzegane jako niewygodne lub zagrażające przyjętej narracji. Zapraszamy do rozmowy…
